Grumman F-14 Tomcat (Kocur)
Acta NO 89911130123521
Historia..........................................
Czas od lata 1961 roku do grudnia 1970 to czas wytężonych prac zespołu konstrukcyjnego firmy Grumman, która wygrała przetarg na wystąpienie Marynarki Wojennej Stanów zjednoczonych (U.S. Navy) w sprawie myśliwca przyszłościowego VFX. 14 grudnia 1970 roku o godzinie 16:00, pierwszy prototyp tego samolotu,
nazwanego F-14A, oderwał się od pasa lotniska. Maszyna o numerze seryjnym No. 157980 pilotowana przez szefa pilotów doświadczalnych firmy Grumman - Roberta Smythea, wraz z pilotem oblatywaczem projektu -
Wiliamem "Bobem" Millerem w tylnej kabinie.
Ogólna budowa.....................................
F-14 Tomcat jest samolotem o zmiennej geometrii, oznacza to, że ma ruchome skrzydła zdolne zmieniać swój skos w zależności od prędkości czy typu lotu (np. bojowy). Zmienia to także ich powierzchnię i krawędź
natarcia, a w rezultacie nośność. Do stworzenia wytrzymałej struktury samolotu wymagane były materiały niezwykle wytrzymałe. Główne zastosowanie znalazł tu tytan - pokryte są nim osłony silnika, instalacje
hydrauliczne oraz skrzydła. Tytan jest materiałem odpornym na wysokie temperatury i korozję spowodowaną solą morską.
Debiut............................................
Pod koniec 1972 roku samoloty F-14 weszły do wyposażenia floty w składzie dywizjonu treningowego VF-124 bazującego w NAS Miramar. We wrześniu 1974 roku natomiast rozpoczęły służbę na pokładzie pierwszego
lotniskowca z napędem atomowym USS Enterprise.
Uzbrojenie........................................
Tomcat to jeden z nielicznych myśliwców na świecie o możliwości nawiązania kontaktu bojowego i zniszczenia celu z dystansu przekraczajšcego 80km. Mimo przestarzałej aparatury (z lat 60) F-14 nadal zdolny jest popsuć czyiś dzień. Może przenosić do sześciu rakiet
dalekiego zasięgu powietrze-powietrze AIM-54C Phoenix. Jej prędkość w locie jest nie mniejsza niż 3,8 Mach (tj. 3,8 razy szybciej od dźwięku i ok. 4651km/h), a cena wynosi ponad milion dolarów. Nic dziwnego zatem, że ćwiczenia na tych rakietach ograniczone są do jednej, dwóch, na dywizjon rocznie. Inną rakietą powietrze-powietrze używaną przez Tomcaty jest rakieta średniego zasięgu AIM-7 Sparrow niezbyt celna,
toteż jest już zastępowana przez inną AIM-120A AMRA-AM. Jest to rakieta typu "fire and forged", czyli "wystrzel i zapomnij" (co oznacza, że po wystrzeleniu sama trafia do celu). Trzeci rodzaj rakiet używany przez
F-14 to rakieta powietrze-powietrze bliskiego zasięgu AIM-9 Sidewinder, jest to mała i lekka rakieta (w porównaniu do innych), którą Tomcat przenosi pod pylonami skrzydłowymi. Na wyposażeniu samolotu zawsze jest też 20 milimetrowe, 6-lufowe działko M61A1 Vulcan zdolne do wystrzelenia ładunku 675 naboi z szybkością 6000 pocisków na minutę.
Tomcat w służbie..................................
Pierwszym operacyjnym dywizjonem, który otrzymał Tomcaty był VF-124 "Gunfighters", było to 14 października 1972 roku. Do końca 1979 roku powstało osiem dywizjonów wyposażonych w F-14. Nadszedł czas na chrzest bojowy. Okazja nadarzyła się 19 sierpnia 1981 roku, kiedy lotniskowiec USS Nimitz otrzymał zezwolenie na wejście w wody Zatoki Sytra w celu ćwiczeń z ostrą amunicją ziemia-powietrze i powietrze-powietrze do
zdalnie sterowanych celów. Mimo, że wody te nie należały do Libii kraj ten traktował je jak swoje. Libijskie samoloty Su-22 (w kodzie NATO: Fitter-J) usilnie przeszkadzały w ćwiczeniach i starały się je
obserwować. O godzinie 6:00 z amerykańskiego lotniskowca wystartował F-14 "Fast Eagle 102" lecąc na zwiad. Za sterami siedział komandor Henry
"Hank" Kleeman. Dostał rozkaz połączenia się z niedaleko lecącym F-14 "Fast Eagle 107" za sterami którego siedział po-rucznik Lawrence "Music" Musczynski. O godzinie 7:15 dostrzegli dwa samoloty lecące znad lądu i
zbliżające się do nich z prędkościš 1850km/h. Tomcaty miały za zadanie przechwycić cel. Z odległości 13 km okazało się, że są to Libijskie Su-22. W tym samym momencie jeden z nich wystrzelił rakietę typu AA-2
Atoll wycelowaną w samolot Kleemana, ale nie trafiła w cel mijając samolot poniżej. W takiej sytuacji prawo lotnicze Stanów Zjednoczonych dopuszcza odpowiedzenie ogniem. Kleeman ruszył w pościg za samolotem, który właśnie próbował uciec nad ląd. Przygotował rakietę AIM-9L Sidewinder, poczekał na dogodny moment i odpalił ją z dystansu ok. 1,6km. Pocisk trafił Su-22 w ogon, samolot zaczął wykonywać niekontrolowaną beczkę. Pięć sekund po trafieniu libijski pilot katapultował się. Za drugą maszyną (tą z której została odpalona rakieta) ruszył Musczynski. Wykonał zakręt o 180o
wykorzystując
przewagę wysokości i to, że jest ustawiony frontowo do nieprzyjaciela, przyspieszył przez nurkowanie i z odległości 0,8 km odpalił rakietę AIM-9L Sidewinder. Rakieta doskonale naprowadzona zniknęła w dyszy
wylotowej Su-22. Wywołana w ten sposób dość spektakularna eksplozja spowodo-wała odpadnięcie sekcji ogonowej, podczas gdy reszta samolotu
weszła w niekontrolowany korkociąg. Pilot zdążył się wykatapultować. Cała potyczka trwała niecałą minutę.
Dane techniczne...................................
Wymiary:
Długość: 19,10m
Wysokość: 4,88m
Rozpiętość skrzydeł: (rozłożonych) 19,54m
(skośnych) 11,65m
(złożonych) 10,15m
Rozpiętość stateczników poziomych: 9,97m
Całkowita powierzchnia skrzydeł: 52,49m2
Masy:
Własna: 18191kg
Standardowa startowa: 26569kg
Maksymalna startowa: 33724kg
Maksymalny udźwig zewnętrznego uzbrojenia: 6577kg
Napęd:
Dwa Pratt & Whitney TF30-P-414A dwuprzepływowe silniki turboodrzutowe z
dopalaczem
Maksymalny cišg: 93 kN
Wewnętrzne zbiorniki paliwa: 7348kg
Podwieszane zbiorniki paliwa: 1724kg
Osiągi:
Maksymalna prędkość pozioma na dużych wysokościach: 2458 km/h (Mach
2,34)
Maksymalna prędkość pozioma na małych wysokościach: 1468 km/h (Mach
1,2)
Prędkość lądowania na lotniskowcu: 248 km/h
Minimalna długość rozbiegu: 427m
Maksymalna prędkość wznoszenia: powyżej 9140m/min (na poziomie morza)
Pułap operacyjny: powyżej 15240m
Zasięg maksymalny ze zbiornikami podwieszanymi: 3220km
Minimalny dobieg: 884m.
.............end of transmission..................
Ten artykuł służy wyłącznie do czytania, każda próba skopiowania będzie karalna... prawa ma do niego offlineowy zinek STRATEGIC Area przy gazecie CD Action i nikt więcej oprócz mnie ofkoz
Jolly Roger
